Podwójnie ślepa próba 16-godzinnej transdermalnej poprawki nikotynowej w zaprzestaniu palenia

Do tej pory stosowanie nikotynowej gumy do żucia w połączeniu z wsparciem psychologicznym podczas pierwszych miesięcy rzucenia palenia jest jedynym leczeniem, które wykazało, że zwiększa długoterminowe wskaźniki rzucania palenia w porównaniu z placebo.1, 2 Z sześciu badań, które ocenili skuteczność 24-godzinnej transdermalnej plastrów nikotynowych, znaczący wzrost krótkotrwałego zaprzestania stwierdzono w 5,3 4 5 6 7 8 Istnieje wiele ważnych różnic między gumą do żucia nikotyny a plastrem nikotyny. Gumę często stosuje się jako pożądanie palacza, a samo przeżuwanie może mieć wartość terapeutyczną, nawet jeśli wiąże się z niektórymi działaniami niepożądanymi. 9, 10 W przeciwieństwie do tego, plaster dostarcza ustaloną dawkę nikotyny i nie jest możliwe samodzielnie ustawić dawkę lub w razie potrzeby zastosować dodatkową nikotynę. Jedną z głównych zalet plastra jest to, że może poprawić jego podatność w porównaniu z gumą. Celem tego podwójnie ślepego badania klinicznego było zbadanie bezpieczeństwa i skuteczności 16-godzinnej łatki nikotynowej w zaprzestaniu palenia tytoniu przy stosowaniu przez okres do 16 tygodni. Wybrano 16-godzinną łatkę, która obejmowała okres, w którym palacz normalnie pali.
Metody
Tematy i losowanie
Wywiad telefoniczny
Wolontariusze byli rekrutowani przez ogłoszenie w lokalnej gazecie. Około 500 osób skontaktowało się z nami, a ich kwalifikowalność została wstępnie sprawdzona przez telefon. Palacze, którzy ukończyli 20 lat, palili co najmniej 10 papierosów dziennie przez co najmniej 3 lata i byli zmotywowani do całkowitego zaprzestania palenia.
Kryteriami wykluczającymi były: ciężka lub objawowa choroba sercowo-naczyniowa, ciąża lub karmienie piersią, regularne stosowanie leków psychotropowych, nadużywanie alkoholu lub narkotyków, stosowanie tytoniu bezdymnego lub przewlekłe zaburzenia skórne, takie jak łuszczyca, pokrzywka lub przewlekłe zapalenie skóry. Pierwsze 310 kwalifikujących się osób zostało zakwalifikowanych do badania, ale tylko 289 (93 procent) uczestniczyło w pierwszej sesji. Broszura zawierająca porady dotyczące zaprzestania palenia tytoniu, kwestionariusz na temat nałogów palenia i mierników uzależnienia od palenia została przesłana do potencjalnych podmiotów. Kwestionariusz Fagerstrom11 i skala ocen Horn-Russell12 były używane do pomiaru stopnia zależności uzależnienia od nikotyny. Zarejestrowano również historię medyczną.
Przypisanie leczenia
Osobnicy byli kolejno i losowo przydzielani do aktywnego leczenia lub placebo zgodnie z generowanym komputerowo kodem randomizacji. Plastry pakowano i oznaczano kolejnymi numerami. Sto czterdzieści pięć osób zostało przydzielonych do otrzymania plastra nikotynowego, a 144 do otrzymania plastra placebo.
Leczenie
Wizyty w klinice
Docelową datą rzucenia palenia była pierwsza wizyta w klinice. Siedem wizyt zostało zaplanowanych na 52-tygodniowy okres badania (na początku i po tygodniach 1, 3, 6, 12, 26 i 52). Każda wizyta trwała około 20 do 60 minut, a każdy badany spędził w sumie 3 do 7 godzin w klinice w ciągu roku. Pierwsza wizyta miała miejsce w dniach 14-18 sierpnia 1989 r., Kiedy grupy około 15 osób były oglądane co godzinę od 14:00 do 20:00. Nie udzielono wsparcia grupowego, z wyjątkiem pięciominutowej wstępnej prezentacji na temat zaprzestania palenia przez tego samego lekarza na każdej sesji
[podobne: fizjoterapia w geriatrii, olejek melisowy, dyżur aptek malbork ]