Porównanie Enalaprilu z hydratazyną – diazotanem izosorbidu w leczeniu przewlekłej zastoinowej niewydolności serca ad 8

Zmniejszenie umieralności związanej z terapią enalaprylem w porównaniu z terapią diazotanami izotorybowymi hydralazyny wynikało ze zmniejszenia częstości występowania nagłej śmierci. Ta obserwacja jest sprzeczna z wynikami badania CONSENSUS, w którym tylko śmiertelność z powodu awarii pompy została zmniejszona przez leczenie enalaprilem.13 Jednak ta grupa badana składała się tylko z pacjentów z ciężką niewydolnością serca klasy IV, a częstość występowania nagłej śmierci była Niska. W niniejszym badaniu 46 procent zgonów sercowych w ramieniu hydazeazyna-diazotanu było nagłych i nieoczekiwanych, bez objawów ostrzegawczych – odsetek prawie identyczny z tym we wcześniejszym badaniu9 – podczas gdy tylko 37 procent zgonów w ramieniu enalaprylu było nagłe i nieoczekiwane. Preferencyjna redukcja enalaprilu śmiertelności sercowej nie wynikająca z pogorszenia się niewydolności pompy stwarza możliwość, że dodatkowa korzyść z inhibitora konwertującego enzymu w porównaniu z kombinacją hydralazyna-azotan może wynikać z mechanizmu nie powodującego wazodylatacji. Rycina 4. Rycina 4. Krzywa przeżycia dla ramienia diazotanu hydralazyna-izosorbidu we wcześniejszym badaniu (linia ciągła) nałożona na krzywą przeżycia dla tego samego ramienia leczenia w bieżącej próbie (linia przerywana). Tabela 5. Tabela 5. Łączna śmiertelność w rocznych odstępach czasu w dwóch próbach niepowodzenia naczyniorozszerzającego serca. Ogrom wpływu tych leków na śmiertelność zasługuje na dodatkową uwagę. W obecnym badaniu nie włączono żadnej grupy placebo, ale ramię diazotanu hydalazyna-izosorbidu powinno być porównywalne z tym samym ramieniem leczenia we wcześniejszym badaniu, ponieważ kryteria włączenia do dwóch badań i schematy leczenia były identyczne. Jak pokazano na rysunku 4, krzywe przeżywalności dla tych dwóch grup są prawie identyczne. Jednorodność populacji pacjentów w dwóch próbach i odtwarzalność krzywych przeżycia sprawia, że rozsądne jest porównywanie wyników śmiertelności. Jak pokazano w Tabeli 5, śmiertelność w odstępach rocznych w ramieniu placebo w pierwszym badaniu była znacznie wyższa niż w ramionach azotanu hydralazyny w obu próbach i została zmniejszona jeszcze bardziej w przypadku enalaprylu. Ponieważ ramię placebo we wcześniejszym badaniu (n = 273) było większe z założenia niż ramię hydazezyna-izosorbid (n = 186), podobna śmiertelność u 401 pacjentów losowo przydzielonych do połączenia leków rozszerzających naczynia w obecnym badaniu jest większa. dowody potwierdzające wiarygodność różnicy umieralności stwierdzonej we wcześniejszym badaniu. Chociaż enalapril zmniejszył roczną śmiertelność do 9 procent z 13 procent w ramieniu hydralazyna-izosorbidu iz historycznego tempa 20 procent w ramieniu placebo we wcześniejszym badaniu, śmiertelność w kolejnych latach wzrosła porównywalnie w dwóch ramionach leczenia, osiągając ponad 40 procent pod koniec czwartego roku obserwacji. Dlatego zarówno enalapril, jak i kombinacja leków rozszerzających naczynia opóźniają śmierć u pacjentów z niewydolnością serca, ale żadna z nich nie jest całkowicie skuteczna w powstrzymaniu postępującego pogarszania się procesu prowadzącego do śmierci.
Wczesne oddzielenie, a następnie równoległy przebieg krzywych umieralności dla dwóch ramion leczenia w niniejszym badaniu sugerują, że efekt leku utrzymywał się przez cały czas badania
[hasła pokrewne: centrum leczenia uzależnień, klinika kardiologii warszawa, pierwsza pomoc algorytm ]