Spektrum choroby i związek z miejscem narażenia wśród chorych, którzy powrócili ad 8

Niemniej jednak, klinicyści w naszym badaniu mają doświadczenie w rozpoznawaniu i diagnozowaniu chorób i mają dostęp do zwykle dostępnych metod diagnostycznych; możliwe do leczenia przyczyny choroby, które są rutynowo poszukiwane podczas wstępnej wizyty w klinice, prawdopodobnie nie zostałyby utracone. Nasze dane dotyczące choroby biegunki obrazują istotne różnice między badaniami, które oceniają chorobę występującą podczas podróży w porównaniu z obserwowanymi po podróży. Wszystkie badania etiologiczne dotyczące biegunki podróżnych w odwiedzanym kraju podczas podróży wykazały przewagę przyczyn bakterii i względną niedostateczność przyczyn pasożytniczych. 19-21 W odniesieniu do chorób po podróży obserwowanych w naszych miejscach, biegunka spowodowana przez pasożyty przeważała nad biegunka bakteryjna w ogólnej analizie chorych podróżnych oraz w analizie każdego regionu z wyjątkiem Azji Południowo-Wschodniej. Prawdopodobnym wyjaśnieniem jest to, że biegunka wywołana biegunka ma tendencję do dłuższego okresu inkubacji niż biegunka bakteryjna i jest bardziej chroniczna i mniej uleczalna przez empiryczne antybiotyki przenoszone przez podróżnych lub przepisywane podczas początkowego medycznego spotkania. Read more „Spektrum choroby i związek z miejscem narażenia wśród chorych, którzy powrócili ad 8”

Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania benazeprilu w zaawansowanej przewlekłej niewydolności nerek ad 7

Szybkość spadku przesączania kłębuszkowego okazała się wyższa wśród pacjentów w grupie 2 niż wśród osób z grupy i była umiarkowanie zmniejszona przez inhibitory ACE. Ta obserwacja jest zgodna ze sprawozdaniem, że enalapryl spowalnia postęp zaawansowanej przewlekłej choroby nerek u pacjentów bez cukrzycy.18 Większy odsetek pacjentów osiągających pierwszorzędowy punkt końcowy w grupie 2 może być wyjaśniony faktem, że redukcja związana z inhibitorem ACE Ryzyko zależy od czasu18,19, a pacjenci z zaawansowaną przewlekłą chorobą nerek byli leczeni krócej niż ci z bardziej zachowaną czynnością nerek. Zatem, w celu osiągnięcia maksymalnej ochrony nerek, leczenie inhibitorami ACE powinno być prawdopodobnie zainicjowane we wcześniejszych stadiach przewlekłej choroby nerek. Nasze badanie miało również na celu ustalenie, czy działanie ochronne benazeprilu na nerki u pacjentów z zaawansowaną przewlekłą chorobą nerek zależy od działania przeciwnadciśnieniowego. Ciśnienie krwi i stosowanie konwencjonalnych leków przeciwnadciśnieniowych były podobne w punkcie wyjściowym i podczas leczenia w obu podgrupach grupy 2. Read more „Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania benazeprilu w zaawansowanej przewlekłej niewydolności nerek ad 7”

Pierwotne zapobieganie nagłej śmierci u pacjentów z mutacjami genów Lamin A / C

Mutacje genów Lamin A / C są związane z różnymi zaburzeniami, 1,2, w tym z nieprawidłowościami serca charakteryzującymi się migotaniem przedsionków, zaburzeniami w układzie przewodzenia, nagłą śmiercią i niewydolnością serca. W retrospektywnych analizach uprzednio badaliśmy dużą częstość występowania nagły zgon u nosicieli takich mutacji.4,5 Chociaż istnieje konsensus dotyczący skuteczności wszczepialnych defibrylatorów kardiowersyjnych (ICD) we wtórnym zapobieganiu nagłej śmierci u osób z chorobami sercowo-naczyniowymi, a także w prewencji pierwotnej u pacjentów ze zmniejszoną frakcją wyrzutową (<35 procent), nie wiadomo jeszcze, czy terapia ICD jest skuteczna jako prewencja pierwotna u nosicieli mutacji L / A.
Przeprowadziliśmy prospektywne badania pacjentów z genetycznie potwierdzonymi mutacjami genu L / A; od marca 1999 r. do stycznia 2004 r. wszyscy pacjenci kierowani do ośrodka uczestniczącego w stałej stymulacji serca otrzymywali systematycznie implantację ICD. Read more „Pierwotne zapobieganie nagłej śmierci u pacjentów z mutacjami genów Lamin A / C”

Bezpieczeństwo i skuteczność szczepionki zrekapirowanej ludzkim bydłem (WC3) zrekombinowanej szczepionki Pentavalent ad 8

W badaniu na dużą skalę, 28 646 i 28488 osób w grupie odpowiednio szczepionki i placebo włączono do analizy per-protokołu skuteczności szczepionki w zmniejszaniu potrzeby hospitalizacji lub opieki w oddziale ratunkowym w przypadku rotawirusowego zapalenia żołądka i jelit (Figura 1C Dodatku Uzupełniającego). Ogółem 204 osób (13 w grupie szczepionkowej i 191 w grupie placebo) odwiedziło oddziały ratunkowe, a 144 osoby (6 w grupie szczepionkowej i 138 w grupie placebo) hospitalizowano z powodu rotawirusowego zapalenia żołądka i jelit G1-G4. Szczepionka zmniejszyła łączną częstość hospitalizacji lub opieki w oddziałach ratunkowych w przypadku rotawirusowego zapalenia żołądka i jelit G1-G4 o 95,5% (przedział ufności 95%, od 91,2 do 96,6%), przy 95,8-procentowym spadku częstości hospitalizacji (95% przedział ufności, 90,5 do 98,2 procent) i 93,7 procentowego zmniejszenia częstości wizyt w oddziałach ratunkowych (95 procent przedziału ufności, 88,8 do 96,5 procent). Liczbę hospitalizacji i wizyt w oddziałach ratunkowych przedstawiono zgodnie z serotypem w Tabeli 2. Skuteczność szczepionki przeciwko wszystkim hospitalizacjom związanym z nieżytem żołądka i jelit po pierwszej dawce wynosiła 58,9% (przedział ufności 95%, od 51,7 do 65,0%). Read more „Bezpieczeństwo i skuteczność szczepionki zrekapirowanej ludzkim bydłem (WC3) zrekombinowanej szczepionki Pentavalent ad 8”

Bezpieczeństwo i skuteczność szczepionki zrekapirowanej ludzkim bydłem (WC3) zrekombinowanej szczepionki Pentavalent

Rotawirus jest główną przyczyną dzieciństwa zapalenia żołądka i jelit i śmierci na całym świecie. Metody
Przebadaliśmy zdrowe niemowlęta w wieku około 6-12 tygodni, które zostały losowo przydzielone do otrzymania trzech doustnych dawek szczepionki z reasortantem rotawirusa żywej, pięciowartościowej ludzko-bydlęcej (WC3) zawierającej ludzkie serotypy G1, G2, G3, G4 i P [8] lub placebo w przedziałach od 4 do 10 tygodni w ślepy sposób. Aktywny nadzór został wykorzystany do identyfikacji osób z poważnymi, niekorzystnymi i innymi zdarzeniami.
Wyniki
34 035 niemowląt w grupie szczepionkowej i 34 003 w grupie placebo było monitorowanych pod kątem poważnych zdarzeń niepożądanych. Wgłobienie jelit wystąpiło u 12 osób otrzymujących szczepionkę i 15 otrzymujących placebo w ciągu roku od pierwszej dawki, w tym sześciu biorców szczepionek i pięciu otrzymujących placebo w ciągu 42 dni po podaniu dowolnej dawki (ryzyko względne, 1,6; przedział ufności 95%, od 0,4 do 6,4). Read more „Bezpieczeństwo i skuteczność szczepionki zrekapirowanej ludzkim bydłem (WC3) zrekombinowanej szczepionki Pentavalent”

Wpływ Enalaprilu na przeżycie u pacjentów ze zredukowanymi frakcjami wyrzutowymi lewej komory i zastoinową niewydolnością serca ad 11

Tacy pacjenci mają niewielką aktywację układu renina-angiotensyna w surowicy [15], a dla nich inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę mogą być mniej skuteczne. Efekty enalaprylu u pacjentów bezobjawowych z małymi frakcjami wyrzutowymi są obecnie oceniane w badaniu SOLVD Prevention Trial. Finansowanie i ujawnianie informacji
* Badacze i instytucje uczestniczące w badaniu SOLVD są wymienione w dodatku.
Prośba o przedruk do Dr. Salima Yusufa w oddziale badań klinicznych, Zakład Epidemiologii i Aplikacji Klinicznych, Narodowy Instytut Serca, Płuc i Krwi, Federal Bldg., Rm. Read more „Wpływ Enalaprilu na przeżycie u pacjentów ze zredukowanymi frakcjami wyrzutowymi lewej komory i zastoinową niewydolnością serca ad 11”

Wpływ Enalaprilu na przeżycie u pacjentów ze zredukowanymi frakcjami wyrzutowymi lewej komory i zastoinową niewydolnością serca ad 9

Chociaż nasz system klasyfikacji różni się nieco od systemu stosowanego w badaniu CONSENSUS, w obu badaniach największą korzyścią leczenia były zgony z powodu postępującej niewydolności serca i nie stwierdzono wpływu na przypuszczalną zgon z powodu arytmii. Wyniki te są zgodne ze zmniejszeniem częstości hospitalizacji z powodu zastoinowej niewydolności serca oraz z obserwacją, że różnica w śmiertelności dotyczy wyłącznie pacjentów hospitalizowanych z powodu zastoinowej niewydolności serca podczas badania. Dlatego zapobieganie hospitalizacji z powodu zastoinowej niewydolności serca może być skutkiem inhibitorów konwertazy angiotensyny, które są powiązane z ich zdolnością do zmniejszania śmiertelności. Ponadto nastąpiło godne zmniejszenie liczby pacjentów hospitalizowanych co najmniej raz lub wielokrotnie w przypadku zastoinowej niewydolności serca wśród pacjentów, którzy żyli pod koniec badania. Zmniejszenie liczby zgonów i częstości hospitalizacji z powodu nasilenia niewydolności serca może być związane z poprawą frakcji wyrzutowej i wydolności wysiłkowej, zmniejszeniem oznak i objawów zatkania, 6, a także znanym mechanizmem działania czynnika – tj. Read more „Wpływ Enalaprilu na przeżycie u pacjentów ze zredukowanymi frakcjami wyrzutowymi lewej komory i zastoinową niewydolnością serca ad 9”

Wpływ Enalaprilu na przeżycie u pacjentów ze zredukowanymi frakcjami wyrzutowymi lewej komory i zastoinową niewydolnością serca ad 6

Dla każdej podgrupy obliczono procent zmniejszenia ryzyka (RR) za pomocą enalaprilu (stałe kwadraty). Linie poziome reprezentują przedziały ufności 95 procent. Rozmiar każdego kwadratu jest proporcjonalny do liczby zdarzeń w podgrupie. Diamenty na dole każdego panelu przedstawiają ogólny wynik dla każdego punktu końcowego. Pogrubiona pionowa linia odpowiada stwierdzeniu braku efektu. Read more „Wpływ Enalaprilu na przeżycie u pacjentów ze zredukowanymi frakcjami wyrzutowymi lewej komory i zastoinową niewydolnością serca ad 6”

Wpływ Enalaprilu na przeżycie u pacjentów ze zredukowanymi frakcjami wyrzutowymi lewej komory i zastoinową niewydolnością serca ad 5

Odsetek zdarzeń, zdefiniowanych jako śmierć lub hospitalizacja z powodu zastoinowej niewydolności serca, występujących w grupach placebo i enalaprilu. Ogółem, 736 pacjentów w grupie placebo (57,3 procent) zmarło lub było hospitalizowanych z powodu pogorszenia zastoinowej niewydolności serca, w porównaniu z 613 w grupie enalaprilu (47,7 procent) (zmniejszenie ryzyka, 26 procent, 95 procent przedziału ufności, 18 do 34 procent ; P <0,0001) (Tabela 3 i Ryc. 3). Po roku wystąpiło 401 takich zdarzeń w grupie placebo (31,2%) w porównaniu z 262 (20,4%) w grupie enalaprylu (redukcja ryzyka, 40%, przedział ufności 95%, 30 do 48%). Po dwóch latach odpowiednia liczba wyniosła 559 (43,5 procent) i 434 (33,8 procent) (redukcja ryzyka, 30 procent, przedział ufności 95 procent, 21 do 38 procent). Read more „Wpływ Enalaprilu na przeżycie u pacjentów ze zredukowanymi frakcjami wyrzutowymi lewej komory i zastoinową niewydolnością serca ad 5”

Porównanie Enalaprilu z hydratazyną – diazotanem izosorbidu w leczeniu przewlekłej zastoinowej niewydolności serca ad 8

Zmniejszenie umieralności związanej z terapią enalaprylem w porównaniu z terapią diazotanami izotorybowymi hydralazyny wynikało ze zmniejszenia częstości występowania nagłej śmierci. Ta obserwacja jest sprzeczna z wynikami badania CONSENSUS, w którym tylko śmiertelność z powodu awarii pompy została zmniejszona przez leczenie enalaprilem.13 Jednak ta grupa badana składała się tylko z pacjentów z ciężką niewydolnością serca klasy IV, a częstość występowania nagłej śmierci była Niska. W niniejszym badaniu 46 procent zgonów sercowych w ramieniu hydazeazyna-diazotanu było nagłych i nieoczekiwanych, bez objawów ostrzegawczych – odsetek prawie identyczny z tym we wcześniejszym badaniu9 – podczas gdy tylko 37 procent zgonów w ramieniu enalaprylu było nagłe i nieoczekiwane. Preferencyjna redukcja enalaprilu śmiertelności sercowej nie wynikająca z pogorszenia się niewydolności pompy stwarza możliwość, że dodatkowa korzyść z inhibitora konwertującego enzymu w porównaniu z kombinacją hydralazyna-azotan może wynikać z mechanizmu nie powodującego wazodylatacji. Rycina 4. Read more „Porównanie Enalaprilu z hydratazyną – diazotanem izosorbidu w leczeniu przewlekłej zastoinowej niewydolności serca ad 8”