Usuwanie śluzu i funkcja płuc w mukowiscydozie z hipertoniczną solą fizjologiczną czesc 4

Oczekiwaliśmy obniżonej wariancji i wzrostu mocy, ponieważ dwa pomiary FEV1 zostały uśrednione, aby wytworzyć każdy koniec wartości przedziału. Jednowymiarowe analizy danych przeprowadzono z użyciem, odpowiednio, sparowanych lub niesparowanych dwustronnych testów t, z wartością P wynoszącą 0,05 lub mniej przyjętą jako wskazującą istotność. Pacjenci, którzy zostali poddani randomizacji i którzy otrzymali co najmniej jedną dawkę badanego leku i wnieśli wszelkie dane podczas okresu leczenia, zostali włączeni do zmodyfikowanej analizy zamiaru leczenia.
W badaniach klirensu śluzu obliczono stosunek odkładania się cząstek w centralnych regionach płuc w porównaniu z regionami obwodowymi (stosunek C: P) dla każdego skanu śluzu. Obliczano 1-godzinne i 24-godzinne wskaźniki klirensu śluzu i porównano je, odpowiednio, z t-testami sparowanymi i niesparowanymi. Wpływ leczenia badaniami na klirens śluzu był również testowany za pomocą analizy mieszanej trzech składników wariancji, która obejmowała wizytę w badaniu, przypisanie do grupy i stosunek C: P jako zmienne objaśniające. Różnice, które zostały zgłoszone jako istotne, zostały wsparte przez obie metody statystyczne.
Wyniki
Charakterystyka demograficzna
Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka pacjentów na linii podstawowej. Spośród 29 pacjentów poddanych badaniom przesiewowym, 27 spełniało kryteria kwalifikacyjne i zapisano się na nie. Trzy osoby zostały wycofane przed randomizacją z powodu zaostrzeń płucnych (dwóch pacjentów) lub hiperkaliemii (jeden pacjent). Na początku grupy leczenia były dobrze dopasowane (Tabela 1). Trzech pacjentów poddanych randomizacji nie wniosło danych do punktów końcowych leczenia z powodu zdarzeń niepożądanych i nie zostało uwzględnionych w zmodyfikowanej analizie zamiaru leczenia. Zdarzenia te obejmowały zaostrzenie płucne (w grupie przyjmującej hipertoniczną sól fizjologiczną z placebo); prawdopodobna sepsa brzuszna u pacjenta z immunosupresją po transplantacji wątroby (w grupie otrzymującej hipertoniczny roztwór soli z amilorydem); oraz 18,6 procent spadku FEV1 dwie godziny po podaniu pierwszej dawki badanych leków (w grupie otrzymującej hipertoniczną sól fizjologiczną z amilorydem), co było wcześniej zdefiniowanym kryterium wykluczenia. Inne działania niepożądane miały rzadkie lub łagodne nasilenie (wymienione w Dodatku Uzupełniającym).
Podstawowy luz śluzu
Ryc. 2. Ryc. 2. Wpływ badań leków na luz śluzu. Panel A pokazuje procent cząstek oczyszczonych z całego przedziału płucnego w pierwszej godzinie po osadzeniu u pacjentów z mukowiscydozą, którzy otrzymywali hipertoniczną sól fizjologiczną po wstępnym leczeniu amilorydem. Wyjściowy klirens śluzu (stałe odwrócone trójkąty), klirens śluzu bezpośrednio po pierwszej dawce badanych leków (otwarte trójkąty) i klirens śluzu bezpośrednio po zastosowaniu badanych leków na końcu przedziału leczenia (pełne kółka) u pacjentów z mukowiscydozą przedstawiono w czerwony. Wyjściowy klirens śluzu w kontrolach (otwarte czarne kwadraty) zapewnia porównanie (P.0,05 dla porównania podstawowego usunięcia śluzu i klirensu po pierwszej dawce hipertonicznej soli fizjologicznej i amilorydu). Panel B pokazuje procent cząstek oczyszczonych z całego przedziału płuc w ciągu pierwszej godziny po osadzeniu u pacjentów z mukowiscydozą, którzy otrzymywali hipertoniczną sól fizjologiczną po placebo.
[więcej w: psychoterapia par kraków, kto nie może oddać krwi, aquavibron wskazania ]
[hasła pokrewne: choroba a okres, warunki oddawania krwi, fizjoterapia w geriatrii ]