Wpływ Enalaprilu na przeżycie u pacjentów ze zredukowanymi frakcjami wyrzutowymi lewej komory i zastoinową niewydolnością serca ad 6

Dla każdej podgrupy obliczono procent zmniejszenia ryzyka (RR) za pomocą enalaprilu (stałe kwadraty). Linie poziome reprezentują przedziały ufności 95 procent. Rozmiar każdego kwadratu jest proporcjonalny do liczby zdarzeń w podgrupie. Diamenty na dole każdego panelu przedstawiają ogólny wynik dla każdego punktu końcowego. Pogrubiona pionowa linia odpowiada stwierdzeniu braku efektu. Przerywana linia pionowa jest ogólnie obserwowaną wartością RR, wyrażoną jako dodatnia liczba na skali. RR w poszczególnych podgrupach są w większości rozproszone wokół przerywanej linii pionowej, z wyjątkiem grupy w najwyższej płodnej frakcji wyrzutowej (> 0,30 do 0,35). Kwadrat chi do badania interakcji pod kątem wpływu enalaprilu na śmiertelność w tercyli frakcji wyrzutowej wynosił 5,55 (P = 0,06), a dla połączonego punktu końcowego śmiertelności lub hospitalizacji, odpowiednia wartość wynosiła 6,93 (P = 0,03). Biorąc pod uwagę liczbę zbadanych hipotezy podgrup, tę istotną interakcję między podgrupami należy interpretować ostrożnie. Testy interakcji w innych podgrupach nie były znaczące. NYHA oznacza New York Heart Association. W protokole zidentyfikowano podgrupy, w których badano wpływ leczenia na śmiertelność oraz łączny wynik śmiertelności lub hospitalizacji, zgodnie z (1) poziomem sodu w linii podstawowej, dla tercyli; (2) czy pacjenci stosowali leki rozkurczające naczynia inne niż inhibitory konwertazy angiotensyny w linii podstawowej; (3) frakcja wyrzutowa linii podstawowej, przy użyciu tercyli; i (4) przyczyną zastoinowej niewydolności serca. Po opublikowaniu wyników CONSENSUS3 postanowiono dodatkowo zbadać wpływ leczenia w podgrupach pacjentów podzielonych według stanu funkcjonalnego New York Heart Association na linii podstawowej. Rycina 4 pokazuje, że efekty enalaprylu były zgodne w większości z tych podgrup. Korzyść związana z połączonym punktem końcowym zgonu lub hospitalizacji okazała się istotnie mniejsza u pacjentów z najwyższą płodnością frakcji wyrzutowej (chi-kwadrat dla interakcji, 6,93; P = 0,031). Nawet w tej podgrupie zaobserwowano tendencję do mniejszej liczby zgonów lub hospitalizacji w grupie enalaprylu niż w grupie placebo (redukcja ryzyka, 12%, przedział ufności 95%, -8 do +29%). Chociaż w grupie enalaprilu odnotowano nieco więcej zgonów wśród osób z frakcją wyrzutową od 0,30 do 0,35, a wśród osób z IV klasą stowarzyszenia New York Heart Association różnice te nie były statystycznie różne od tych w grupie jako całości, a przedziały pozornych skutków były szerokie i obejmowały 15 procent redukcji ryzyka. Obniżenie śmiertelności oraz łączny punkt końcowy zgonu lub hospitalizacji z enalaprylem były prawie takie same, niezależnie od tego, czy pacjenci stosowali leki rozszerzające naczynia, inne niż inhibitory konwertazy angiotensyny w momencie rozpoczęcia badania.
Przestrzeganie zasad badania leków, stosowanie leków nieostrych i skutków ubocznych po losowaniu
Po rozważeniu wszystkich randomizowanych pacjentów, ostateczna średnia dzienna dawka enalaprylu wynosiła 11,2 mg, a odpowiednia dawka odpowiadającego placebo wynosiła 10,6 mg
[hasła pokrewne: glukoza badanie cena, przeszczep kostny autogenny, pierwsza pomoc algorytm ]