Wpływ Enalaprilu na przeżycie u pacjentów ze zredukowanymi frakcjami wyrzutowymi lewej komory i zastoinową niewydolnością serca ad 9

Chociaż nasz system klasyfikacji różni się nieco od systemu stosowanego w badaniu CONSENSUS, w obu badaniach największą korzyścią leczenia były zgony z powodu postępującej niewydolności serca i nie stwierdzono wpływu na przypuszczalną zgon z powodu arytmii. Wyniki te są zgodne ze zmniejszeniem częstości hospitalizacji z powodu zastoinowej niewydolności serca oraz z obserwacją, że różnica w śmiertelności dotyczy wyłącznie pacjentów hospitalizowanych z powodu zastoinowej niewydolności serca podczas badania. Dlatego zapobieganie hospitalizacji z powodu zastoinowej niewydolności serca może być skutkiem inhibitorów konwertazy angiotensyny, które są powiązane z ich zdolnością do zmniejszania śmiertelności. Ponadto nastąpiło godne zmniejszenie liczby pacjentów hospitalizowanych co najmniej raz lub wielokrotnie w przypadku zastoinowej niewydolności serca wśród pacjentów, którzy żyli pod koniec badania. Zmniejszenie liczby zgonów i częstości hospitalizacji z powodu nasilenia niewydolności serca może być związane z poprawą frakcji wyrzutowej i wydolności wysiłkowej, zmniejszeniem oznak i objawów zatkania, 6, a także znanym mechanizmem działania czynnika – tj. Zmniejszeniem przy obciążeniu wstępnym i po obciążeniu, gdy konwersja angiotensyny I do angiotensyny II jest zablokowana W przypadku leczenia enalaprylem, zmniejszenie śmiertelności i łączne hospitalizacje nie różniły się istotnie pomiędzy badanymi podgrupami, niezależnie od poziomu sodu w surowicy przy wejściu, klasy czynnościowej New York Heart Association lub stosowania innych leków rozszerzających naczynia krwionośne. Skutki w większości podgrup były zasadniczo zgodne z wynikami badania CONSENSUS. Zalety leku dla samej śmiertelności i dla połączonego punktu końcowego okazały się największe u pacjentów z najniższych dwóch tercyli rozkładu frakcji wyrzutowej. Nawet w najwyższym tercylu zaobserwowano tendencję do mniejszej liczby hospitalizacji wśród osób żyjących pod koniec badania (placebo, 70, enalapril, 51), a 95-procentowy przedział ufności dla połączonego punktu końcowego obejmował możliwość obniżenie ryzyka o 20 procent. Wśród osób z IV klasy Heart Association w Nowym Jorku, nie zaobserwowano różnic w śmiertelności między badanymi grupami. Ten brak korzyści wynika prawdopodobnie z przypadku, ze względu na niewielką liczbę pacjentów w tej podgrupie. Co więcej, 95-procentowy przedział ufności obejmował możliwość korzyści, a wyraźnie zauważalną korzyść zaobserwowano w badaniu CONSENSUS, które obejmowało tylko pacjentów w klasie IV.
Najczęstsze działania niepożądane odnotowane w tym badaniu to niedociśnienie i zwiększone stężenie kreatyniny w surowicy. Te działania niepożądane można przewidzieć na podstawie efektu farmakologicznego inhibitora enzymu konwertującego angiotensynę. U pacjentów, którzy są krytycznie zależni od wysokiego stężenia angiotensyny II w celu utrzymania ciśnienia krwi i perfuzji nerek, rozsądne byłoby rozpoczęcie leczenia małymi dawkami enalaprylu (np. 2,5 mg dwa razy na dobę) ze stopniowymi przyrostami, monitorowanie ciśnienia krwi i czynności nerek. w razie potrzeby zmniejszyć dawkę moczopędną. W przypadku większości pacjentów w tym badaniu rozpoczęto leczenie ambulatoryjne
[podobne: kto nie może oddać krwi, warunki oddawania krwi, pierwsza pomoc algorytm ]