Złośliwy międzybłoniak

W artykule przeglądowym, Robinson i Lake (wydanie z 13 października) napisałem, że błoniasta immunoreaktywność komórek nowotworowych w płynach z nabłonkowym antygenem błonowym (EMA) bardzo sugeruje złośliwy międzybłoniak. Gdyby to było prawdą, wówczas rozpoznanie cytologiczne międzybłoniaka byłoby o wiele mniej wymagające, niż ma to miejsce w obecnej praktyce. Nie wszystkie złośliwe międzybłoniaki są EMA-dodatnie. Ponadto reaktywne komórki międzybłonka mogą wykazywać błoniaste barwienie za pomocą EMA, aczkolwiek tylko w 3 do 4 procent przypadków.3. Wreszcie, niektóre gruczolakoraki (14 procent) mogą również mieć błonowy wzór barwienia EMA. 4 Doświadczenie kilku ekspertów w tej dziedzinie pokazuje, dlaczego EMA nie jest pomocna w indywidualnych przypadkach.5 Dlatego podzielamy sentymenty United States-Canadian Mesothelioma Reference Panel, że żaden immunomarker nie pozwala na oddzielenie łagodnego międzybłoniaka od złośliwego międzybłoniaka.2
Liron Pantanowitz, MD
Christopher N. Otis, MD
Baystate Medical Center, Springfield, MA 01199
[email protected] com
5 Referencje1. Robinson BWS, Lake RA. Postępy w międzybłoniaku złośliwym. N Engl J Med 2005; 353: 1591-1603
Full Text Web of Science MedlineGoogle Scholar
2. Churg A, Colby TV, Cagle P, i in. Oddzielanie łagodnych i złośliwych proliferacji międzybłoniaka. Am J Surg Pathol 2000; 24: 1183-1200
Crossref Web of Science MedlineGoogle Scholar
3. Dabbs DJ. Immunocytologia. W: Dabbs J, wyd. Diagnostyczna immunohistochemia. Nowy Jork: Churchill Livingstone, 2002: 625-39.
Google Scholar
4. King JA, Tucker JA. Ocena błoniastego zabarwienia międzybłoniaka. Cell Vis 1998; 5: 24-27
MedlineGoogle Scholar
5. Moran CA, Wick MR, Suster S. Rola immunohistochemii w diagnostyce złośliwego międzybłoniaka. Semin Diagn Pathol 2000; 17: 178-183
Web of Science MedlineGoogle Scholar
Uważamy, że rola chemioterapii, w szczególności pemetreksedu, została niedostatecznie rozważona przez Robinsona i Lake a. W naszej opinii pemetreksed jest obecnie najważniejszym postępem terapeutycznym dla tej wyniszczającej choroby. W największej randomizowanej próbie przeprowadzonej wśród pacjentów ze złośliwym międzybłoniakiem, pacjenci leczeni pemetreksedem plus cisplatyną mieli korzyść z przeżycia wynoszącą 2,8 miesiąca, przy zmniejszeniu względnego ryzyka zgonu o 23 procent, w porównaniu z pacjentami, którzy otrzymywali samą cisplatynę.1 zysk był spójny we wszystkich analizowanych podgrupach2 i wydawał się być niezależny od chemioterapii drugiego rzutu. Ponadto leczenie oparte na pemetreksedie wiązało się ze statystycznie istotną poprawą czynności płuc.2.
Na podstawie tych ustaleń pemetreksed (w skojarzeniu z cisplatyną) jest pierwszym leczeniem nieresekcyjnego złośliwego międzybłoniaka, który uzyskał aprobatę regulacyjną.2 Biorąc pod uwagę prawdopodobny wzrost ogólnoświatowej zapadalności na tę chorobę w ciągu najbliższych kilku lat, wpływ chemioterapia będzie bardzo istotna.
Alberto Mu.oz, MD
Ramón Barceló, Ph.D.
Guillermo López-Vivanco, Ph.D.
Hospital de Cruces, 48903 Barakaldo, Hiszpania
[email protected] osakidetza.net
3 Referencje1 Vogelzang NJ, Rusthoven JJ, Symanowski J, i in. Badanie III fazy dotyczące pemetreksedu w skojarzeniu z cisplatyną i samą cisplatyną u pacjentów ze złośliwym międzybłoniakiem opłucnej. J Clin Oncol 2003; 21: 2636-2644
Crossref Web of Science MedlineGoogle Scholar
2. Hazarika M, White RM Jr, Booth BP, i in. Pemetreksed w złośliwym międzybłoniaka opłucnej. Clin Cancer Res 2005; 11: 982-992
Web of Science MedlineGoogle Scholar
3. Manegold C, Symanowsky J, Gatzemeier U, i in. Chemioterapia drugiego rzutu (po badaniu) otrzymana przez pacjentów leczonych w badaniu III fazy z pemetreksedem plus cisplatyną w porównaniu z samą cisplatyną w złośliwym międzybłoniaka opłucnej. Ann Oncol 2005; 16: 923-927
Crossref Web of Science MedlineGoogle Scholar
Chociaż Robinson i Lake potwierdzają, że rola wirusa małpiego 40 (SV40) w patogenezie międzybłoniaka jest kontrowersyjna, jedno odniesienie, które zostało przedstawione w tym oświadczeniu, zostało napisane przez adwokata dla powodów, którzy twierdzą, że ich rak został wywołany przez szczepionki skażone SV40 .1 W ciągu ostatnich dwóch lat w kilku badaniach pojawiły się poważne pytania dotyczące różnych linii dowodów przedstawionych w odniesieniu do proponowanego związku między SV40 a rakiem człowieka. Stwierdzenie, że nieoczekiwane sekwencje SV40 w zwykłych plazmidach laboratoryjnych mogą prowadzić do wyników fałszywie dodatnich w testach łańcuchowej reakcji polimerazy (PCR) na DNA SV40, podważyło wiarygodność opublikowanych danych opartych na PCR na SV40 w ludzkich rakach. wykrycie antygenów SV40 w ludzkich nowotworach i liniach komórkowych za pomocą analizy immunohistochemicznej i analiza Western blot wydaje się być nieodtwarzalna.2,3 Te nowe dane, wraz z obfitymi danymi epidemiologicznymi i serologicznymi, które są niezgodne z powiązaniem między SV40 a ludzkim rakiem, 4 dla bardziej ostrożnej perspektywy w tej ważnej kwestii.
Fernando López-Ríos, MD, Ph.D.
Hospital Universitario 12 de Octubre, 28041 Madryt, Hiszpania
Marc Ladanyi, MD
Memorial Sloan-Kettering Cancer Center, Nowy Jork, NY 10021
4 Referencje1. MacLachlan DS. SV40 w ludzkich nowotworach: nowe dokumenty rzucają światło na pozorne kontrowersje. Anticancer Res 2002; 22: 3495-3499
Web of Science MedlineGoogle Scholar
2. Lopez-Rios F, Illei PB, Rusch V, Ladanyi M. Dowody przeciwko roli zakażenia SV40 w ludzkich międzybłoniakach i wysokie ryzyko fałszywie dodatnich wyników PCR ze względu na obecność sekwencji SV40 w zwykłych plazmidach laboratoryjnych. Lancet 2004; 364: 1157-1166
Crossref Web of Science MedlineGoogle Scholar
3. Manfredi JJ, Dong J, Liu WJ, i in. Dowody na rolę wirusa SV40 w międzybłoniakach człowieka. Cancer Res 2005; 65: 2602-2609
Crossref Web of Science MedlineGoogle Scholar
4. Shah KV. Przyczynowość międzybłoniaka: pytanie SV40. Thorac Surg Clin 2004; 14: 497-504
Crossref MedlineGoogle Scholar
Odpowiedź
Autorzy odpowiadają: EMA jest bardzo przydatna w ocenie cytologicznej pojedynczych przypadków podejrzenia raka z opłucną, niezależnie od tego, czy rak jest międzybłoniakiem czy gruczolakorakiem. Istnieją jednak zastrzeżenia co do interpretacji konkretnego przypadku jako pozytywnego . Po pierwsze, wybarwienie musi być silne i widoczne w większości komórek, o których mowa, a użyty klon przeciwciała musi być starannie wybrany (np. E29 zamiast Mc5) Przeciwciało EMA powinno być zawsze używane jako część panelu przeciwciał, aby pomóc w identyfikacji typów komórek śródbłonka lub gruczołów, a obserwator musi być doświadczonym cytopatologiem. Widzimy około 50 przypadków międzybłoniaka rocznie,
[podobne: choroba a okres, włókno szklane stomatologia, olejek melisowy ]
[przypisy: baza dawców szpiku kostnego, glukoza badanie cena, aquavibron wskazania ]